یکی از موانع و تله های بازدارنده در رشد شخصیت ما احساس تقصیر، سرافکندگی، گناه و نگرانی از مسایل و مشکلات ما می باشد که باعث فرسودگی روان و ناکارآمدی رفتارهای ما می شود و طرحواره های ما را قویتر می کند تا به واقعیت دیدی سوگیرانه داشته باشیم ونتوانیم از مهارتها و توانایی های خود بهره مند شویم.