روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست ۰۶۳
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۶۳ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان روی تو کس نديد و هزارت رقيب هست در غنچهای هنوز و صدت عندليب هست هرچند دورم از تو که دور از تو کس مباد لیکن امید وصل توأم عنقریب هست گر آمدم به کوی تو چندان غريب نيست چون من در آن ديار هزاران (فراوان) غريب هست در عشق خانقاه و خرابات فرق نيست هر جا که هست پرتو روی حبيب هست آن جا که کارِ (حسن) صومعه را جلوه میدهند ناقوس دير راهب و نام صليب هست عاشق که شد که يار به حالش نظر نکرد ای خواجه درد نيست وگرنه طبيب هست فرياد حافظ اين همه آخر به هرزه نيست هم قصهای غريب و حديثی عجيب هست Support this podcast at — https://redcircle.com/ravaq/donations
۰:۰۰ / ۱:۱۰:۰۲صوتی
صف پخش
- در حال پخش: روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست ۰۶۳
- بعدی: می خواه و گلافشان کن از دهر چه میجویی؟ ۴۹۵
- بعدی: ای دل گر از آن چاه زنخدان به در آیی ۴۹۴
- بعدی: ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی ۴۹۳
- بعدی: در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی ۴۹۰
- بعدی: ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی ۴۸۹
گزارش مشکل فایل
اگر پخش یا دانلود این قسمت خراب است، به مدیر اطلاع دهید.
قسمتهای بعدی
صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست ۰۶۱
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۰۶۱ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست بيار نفحهای از گيسوی معنبر دوست به جان او که به شکرانه جان برافشانم اگر به سوی من آری پيامی از بر دوست و گر چنان که در آن حضرتت…
این پیک نامور که رسید از دیار دوست ۰۶۰
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۰۶۰ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان آن (این) پيک نامور (نامهبر)، که رسيد از ديار دوست و آورد حرزِ جان، ز خط مشکبار دوست خوش میدهد نشانِ جلال و جمال يار خوش میکند حکايت عز و وقار دوست (تا…
دارم امید عاطفتی از جناب دوست ۰۵۹
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۰۵۹ مفعول و فاعلات و مفاعیل و فاعلان دارم اميد عاطفتی از جناب دوست کردم جنايتی و اميدم به عفو اوست دانم که بگذرد ز سر جرم من، که او گرچه پريوش است، وليکن فرشته خوست چندان گريستم که، هر کس که…
سر ارادت ما و آستان حضرت دوست ۰۵۸
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۰۵۸ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلان سر ارادت ما و آستان حضرت دوست که هر چه بر سر ما میرود، ارادت اوست نظير دوست نديدم اگر چه از مه و مهر نهادم آينهها در مقابل رخ دوست صبا ز حال دل تنگ ما چه شرح…
آن سیهچرده که شیرینی عالم با اوست ۰۵۷
«««««میبهـا»»»»» غزل نمره ۰۵۷ فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلان آن سيهچرده که شيرينی عالم با اوست چشم ميگون، لب خندان، دل خرم با اوست گر چه شيريندهنان پادشهانند، ولی او سليمان زمان است که خاتم با اوست رویِ خوب است و کمالِ…