فصل 1 - قسمت ۱۷ – پایانِ داستانِ عبدالوهّاب
نبیل: حاجی عبدالمجید تعریف می کرد که من خیلی عصبانی شده بودم. همین که به آنها رسیدم و چشمم به ملاّعلی افتاد با نهایتِ خشونت حمله ور شدم و شروع به کتک زدنِ او کردم
۰:۰۰ / ۱۵:۳۰صوتی
صف پخش
- در حال پخش: فصل 1 - قسمت ۱۷ – پایانِ داستانِ عبدالوهّاب
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۴ - با هم بیندیشیم (بخش پایانی)
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۳ - عشقی تا همیشه تاریخ
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۲ - آن روز که سیاهی تبریز را فرا گرفت
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۱ - آخرین بازگشت به تبریز
- بعدی: فصل ۲ - قسمت۳۰ - زینب دختری از نسل شجاعان تاریخ ایران
گزارش مشکل فایل
اگر پخش یا دانلود این قسمت خراب است، به مدیر اطلاع دهید.
قسمتهای بعدی
فصل 1 - قسمت ۱۵ – سلام بر خورشید
نبیل : آن حضرت در هنگام طلوع آفتاب با کمال فرح و سرور به خورشید و آفتاب سلام می کردند. نبیل: این خورشیدی که طلوع می کند و همه دنیا را با نور خودش روشن می کند، تو را به یاد چیزی نمی اندازد .
فصل 1 - قسمت ۱۴ – کودکی و جوانی حضرت باب
نبیل: احسنت! آن حضرت ۲۵ سال و ۴ ماه و ۴ روز داشتند که دعوت خودشان را اعلان کردند. ماندانا : قبلش چی؟ از قبلش نگفتین که کجا بودن و چی کار می کردن
فصل 1 - قسمت ۱۳ – آمدن ملّا علی بسطامی
ماندانا: درسته. به اونجا رسیدیم که صبح شد و ملاحسین از منزل حضرت باب بیرون اومد. ...نبیل: بله، ملّا حسین برای میرزا احمد قزوینی تعریف کرده که
فصل 1 - قسمت ۱۲ – آن شب سرنوشتساز
نبیل: بله ملاحسین برای میرزا احمد قزوینی تعریف کرده بود که من پیش خودم دو موضوع را شرط درستی ادعای کسی می دانستم که ادعای قائمیت کند ماندانا: بله، سر این دو شرط بودیم. از دیشب تا حالا همه اش فکر می کردم که این دو شرط چی…
فصل 1 - قسمت ۱۱ – به سوی شیراز
نبیل: ملاحسین بوهای خوش قدسی را در بوشهر احساس می کرد اما مدت زیادی در بوشهر نماند زیرا احساس می کرد که یک قوه پنهانی او را به سمت شمال و به طرف شیراز می کشاند