همینگوی خبرنگار

راوی: بهروز رضویکدام نویسنده بزرگ در قرن بیستم را می شناسید که در جنگ جهانی خلبان و راننده آمبولانس بوده، سفرها و ماجراجویی های زیادی کرده و درنهایت با همه ی امید به زندگی در آثارش، با گلوله ی تفنگ وینچستر ....این کتاب شرح همین ماجراجویی هاست.همان طور که فردریش نیچه را بزرگ ترین فیلسوف قرن بیستم برمی شمارند، در جهان ادبیات برای «ارنست همینگوی»، خالق «پیرمرد و دریا» و شاهکارهایی ازین دست، همین عنوان را برمی شمارند.او در داستان ها و کتاب هایش راوی ترس ها، امیدها، شکست ها و پیروزی های آدمی است. بیشتر موضوع‌های این کتاب از تجربه های روزنامه نگاری و خبرنگاری او در سفرهای متعدد و ماجراجویانه اش سرچشمه گرفته ا ست.همینگوی به ظاهر شخصیتی قوی، آرمان خواه، ماجراجو و انسان دوست بود که رسالتش را آگاهیِ بشری از منظر پنجره های گوناگون روایت هایش برمی شمارد. در زندگی اش بی نهایت تجربه های گران بهای زیسته دارد.همینگوی در طول عمرش به سیاه زخم، مالاریا، سرطان پوست و ذات الریه مبتلا شد.دو سانحه ی هوایی، یک تصادف اتوموبیل، یک کلیه ی از کارافتاده، هپاتیت، طحال پاره، جمجمه و بازویی شکسته و ستون فقرات آسیب دیده و ترکش هایی بجامانده در بدنش زندگی کرد و تنها چیزی که نتوانست در برابر آن مقاومت کند، " خودش" بود. او یک روز پش از بازگشت از کلینیک مایو، تفنگ دولول محبوبش را براشت، به فضای باز رفت و دو حفره روی سر خودش درست کرد و تمام.اما این پایان ماجرا نبود... این تاریخ بود که مثل همیشه نوابغ را پس از مرگ شان کشف می کرد.تاریخ به یاد می آورد گذشته های نه چندان دور مردی را که در اتاق محقر هتل آپارتمانی اقامت داشت؛ آنجا که در فقر و گرسنگی، بی محابا پشت میز کارش می نشست و مدام می نوشت و دائم پاره می کرد.وقتی صاحب مسافرخانه برای یادآوری بدهکاری سنگین نویسنده، عصبانی و طلبکار در اتاقش را باز کرد، با همین صحنه مواجه شد: نویسنده ای که مدام می نویسد و پاره می کند؛ طوری که حضور طلبکار را متوجه نمی شود. دل مرد به حالش می سوزد و قید طلبش را می زند...آثار همینگوی هنوز خواندنی است. آینه ی تمام قدِ امیدها و آمال ماست و تصویر بی عیب از مواجه ی آدمی با غول بی رحم زندگی.این کتاب گنجی است از روایت تجربه های مردی که تاریخ ادبیات جهان به آن می بالد.