آموندسن

راوی: احمد لشینی , فیروزه آدابیپیش‌بینیِ سرانجامِ اتّفاقات عاشقانه همیشه ممکن نیست. گاهی ناگهان داستان عشق آدم‌ها در بیراهه می‌افتد و آنها را با خود تا ته درّه می‌برد. اگر می‌خواهید ماجرایی عاشقانه با سرانجامی عجیب بشنوید، داستان آموندسن را به شما پیشنهاد می‌کنم.«آموندسن» نوشته‌ی «آلیس مونرو» نویسنده‌ی معروف کانادایی و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات سال ۲۰۱۳ و جایزه‌ی ادبی بوکر در سال ۲۰۰۹ است.«آلیس مونرو» را یکی از تواناترین نویسندگان داستان کوتاه امروز می‌دانند. بسیاری بر این عقیده‌اند که مونرو جامعه‌ی کتاب‌خوانِ آمریکای شمالی را با داستان کوتاه آشتی داده ‌است. البته خودش می‌گوید هرگز قصد نداشت صرفاً نویسنده‌ی داستان کوتاه باشد؛ بلکه فکر می‌کرد مثل همه، رمان خواهد نوشت؛ ولی حالا دیگر می‌داند نگاهش به مسائل برای نوشتن رمان مناسب نیست. دوست دارد پایان داستان را در ذهنش مجسّم کند و مطمئن باشد مثلاً تا کریسمس آن را تمام خواهد کرد و نمی‌داند که نویسنده‌ها چطور روی پروژه‌های طولانی، مثل رمان با پایان باز، کار می‌کنند.«آموندسن» داستان عجیب و غریبی است. «ویوین هاید» پیش از سفر در «مدرسه‌ی تظاهر» یک آسایشگاه تدریس می‌کرد. موقعیت‌های مختلف در «آموندسن» ناگهان متوقف می‌شوند تا به شما هشدار بدهند.