نویسنده: اوزگور آراسراوی: رویا فلاحیگاهی آرزو میکنیم چیزی محقق شود... برایش دعا میکنیم، اشک میریزیم و چنان زندگی میکنیم که گویی تنها هدف زندگیمان همان است. اما سرنوشت، همان احتمالی را که فکر میکنیم بهترین گزینه برایمان است، از ما دور میکند و با آزمایشهایی کاملاً متفاوت روبهرویمان میسازد.لیلا نیز در حالی که با تمام قلبش در انتظار روزهای وصال معشوقش بود، یکشب هم عشق و آرزوهایش و هم تکیهگاه زندگیاش را از دست میدهد. چنان درمانده و آشفته میشود که نمیداند برای کدام دردش سوگوار باشد و باور کرده که دیگر هرگز شاد نخواهد شد. اما زندگی در مسیر ناامیدیهایش، شگفتیهای کاملاً تازهای برایش در نظر دارد.لیلا درمییابد که آنچه بیش از همه میخواهیم، ممکن است برایمان خیر نباشد و اگر به زندگی و طرح تقدیر اعتماد کنیم، رسیدن به سعادتی که سزاوارش هستیم بسیار آسانتر خواهد بود. فقط کافی است خود را با ایمان به جریان هستی بسپاریم و هرگز از باور کردن دست نکشیم. چرا که آنان که زندگی را چشیدهاند میدانند که درخشانترین طلوع خورشید، دقیقاً پس از تاریکترین شب ناامیدی است...در داستانی سرشار از عشق، دوستی، وفاداری و نیکی، از زندگی زن جوانی خواهید خواند که پس از یافتن التیام روح خویش، بر آن میشود تا قلبهای شکستهی دیگران را نیز درمان کند. بیگمان در این روایت، بخشهایی از خود را خواهید یافت.