تا حالا شده به یک پریز برق نگاه کنید و احساس کنید داره بهتون نگاه میکنه؟ یا توی شکل ابرها، چهرهی یک آدم یا حیوانی رو تشخیص بدید؟ این اتفاق تصادفی نیست. اسمش «پاریدولیا»ست؛ پدیدهای که در اون مغز ما الگوهای آشنا، بهخصوص چهرهی انسان رو در شکلها و محرکهای مبهم پیدا میکنه. مغز ما دائماً در حال تفسیر اطلاعات محیطه. گاهی حتی چند نقطه و یک خط ساده کافیه تا چیزی رو شبیه یک صورت ببینیم. اما این پدیده یک سؤال جالبتر هم مطرح میکنه: آیا ما جهان رو همونطور که هست میبینیم، یا مغزمون بخشی از چیزی رو که میبینیم، خودش میسازه؟ در این روزکست دربارهی پاریدولیا، سازوکار تشخیص چهره و نقش مغز در تفسیر واقعیت صحبت میکنیم. 📚 منبع پیشنهادی: Liu et al. (2014). Seeing Jesus in Toast: Neural and Behavioral Correlates of Face Pareidolia. Cortex. برای شنیدن اپیزودهای بیشتر، «کاپلان» رو در کستباکس دنبال کنید. لینک پادکست در فیدیبو: https://fidibo.com/channel/30000794-کاپلان-خوانی 🎙️اینستاگرام پادکست کاپلان: https://www.instagram.com/yousefology کانال و گروه پادکست ما در تلگرام: @Podcastkaplan @KaplanSadocks #کاپلان #روزکست #روانشناسی #سلامت_روان #روانشناسی_علمی #خودمراقبتی#روانپزشکی #محمد_یوسف_تبار#کاپلان #تله_رهاشدگی #روانشناسی #رواندرمانی #زندگی_خود_را_دوباره_بیافرینید -------------------------------------------- محمدیوسف تبار - پاییز 1405 -------------------------- برای پخش تبلیغات در پادکستهای فارسی به ربطهاست مراجعه کنید. Hosted on Rabt . See Rabt.host for more information.