فصل ۲ - قسمت ۴ – هفده نفر دیگر
نبیل : حضرت باب به ملاحسین فرمودند : « شما اولین کسی هستید که به من مؤمن شده اید من باب الله هستم و شما باب الباب.» ماندانا : یعنی من دری به سوی خدا هستم و شما دری به سوی در. نبیل : حضرت باب فرمودند : « شما باب الباب هستید و باید ۱۸ نفر به من مؤمن بشوند. به این معنی که ایمان آنها باید نتیجه ی جستجوی خود آنها باشد، آنها باید بدون این که کسی آنها را از اسم ورسم من آگاه کند، مرا بشناسند و به من مؤمن شوند.»
۰:۰۰ / ۲۱:۳۹صوتی
صف پخش
- در حال پخش: فصل ۲ - قسمت ۴ – هفده نفر دیگر
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۴ - با هم بیندیشیم (بخش پایانی)
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۳ - عشقی تا همیشه تاریخ
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۲ - آن روز که سیاهی تبریز را فرا گرفت
- بعدی: فصل ۲ - قسمت ۳۱ - آخرین بازگشت به تبریز
- بعدی: فصل ۲ - قسمت۳۰ - زینب دختری از نسل شجاعان تاریخ ایران
گزارش مشکل فایل
اگر پخش یا دانلود این قسمت خراب است، به مدیر اطلاع دهید.
قسمتهای بعدی
فصل ۲ - قسمت ۲ – بشارتدهندگان به ظهور حضرت باب
ماندانا : خوب بگو، تعریف کن. گفتی به غیر از شیخ احمد احسائی و سید کاظم رشتی کسای دیگه ای هم بودن که به نزدیک بودن ظهور موعود بشارت می دادن، تو خیلی از شهرها و روستاهای ایران، حتی کشورهای دیگه. منظورت کشورهای اسلامی بود؟
فصل 2 - قسمت ۱ – یک کتاب تازه
ماندانا: یه وقت این تاریخ رو با بقیه ی تاریخ ها مقایسه نکنی. این یه تاریخ استثنائیه. مال یه دوره ی استثنائی از تاریخ ایران. یه دوره ی خیلی درخشان و پرماجرا. خوندن شو از امشب دوباره شروع می کنم. ترنم : امسال دویستمین…
فصل 1 - قسمت ۵۸ – چرا تاریخ میخوانیم؟ (بخش 2)
ماندانا: حالا دیدی تاریخ چیه؟ چی کار می کنه با آدم؟ حالا می فهمی چرا من اینقدر دوست دارم تاریخ بخونم؟! چون باعث می شه یه حس بهتری از ایرانی بودن خودم داشته باشم. ترنم: من همیشه به این که ایرونیم، افتخار می کردم، اما…
فصل 1 - قسمت ۵۷ – چرا تاریخ میخوانیم؟ (بخش 1)
ترنم: …امّا من زیاد تاریخ مدرسه رو دوست ندارم. به خاطر اینه که از چیزائی میگه که دوست ندارم، از کشت و کشتار و وحشی گری و قدرت طلبی و جنایت و شکست و سرافکندگی ماندانا: آره راست می گی، این چیزا آدم رو ناراحت می کنه. اما…
فصل 1 - قسمت ۵۶ – عاشقی که هجران را تاب نیاورد
نبیل : زمستان سردی بود. جاده ها پوشیده از برف. کاروان ما در جایی که یک متر برف آمده بود از پیش رفتن باز ماند و به منزل و ایستگاه قبلی خود برگشت. اما من درنگ در اجرای مأموریت خودم را درست ندانستم و به رفتن ادامه دادم…