
اپیزود چهارم پیرامون جمله معروف ژان پل سارتر است؛ جمله ای که او گفت اما ویلما رادولف آن را زیست. این اپیزود از انسانک را تقدیم میکنم به تمام زنان و مردانی که در این روزها رنجور و دردمند از ویروس کرونا هستند. تصاویر و ویدیو ویلما را میتوانید در وب سایت انسانک ببینید: https://ensanak.com
اگر پخش یا دانلود این قسمت خراب است، به مدیر اطلاع دهید.
زمستان نود و هشت و ماههای نخستین سال دو هزار و بیست میلادی، جهان ِبشری با حادثه ای بی مانند روبرو شد. در مدت زمان کوتاهی، از شرق و غرب عالم، میلیاردها نفر انسان به «درد مشترک» رسیدند. نخستین بار است که دردی میان تمام…
زمستان نود و هشت و ماههای نخستین سال دو هزار و بیست میلادی، جهان ِبشری با حادثه ای بی مانند روبرو شد. در مدت زمان کوتاهی، از شرق و غرب عالم، میلیاردها نفر انسان به «درد مشترک» رسیدند. نخستین بار است که دردی میان تمام…
بسیاری از آغازها، یک حادثه است اما هر حادثه ای نمی تواند سرآغاز باشد. گویی بجز اتفاق بیرونی (که من را حادثه می نامیم) یک تصمیم و عزم درونی نیز برای «آغاز» ساختن از اتفاقات وجود دارد. در اینجا از حادثه ای خواهیم گفت که…