خونو کندم که نشینیم در ایوان من و تو به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو داد باغ و دم مرغان به دها داب حیات آن زمانی که در آییم به بستان من و تو اختران فلک آیند به نظاره ما مح خود را به نماییم به دیشان من و تو من و تو بی من و تو جمع شبیم از سر زوخ خوش و فارز خرافات پریشان من و تو تو تو تیان فلکی جمله شکر خارشا من در مقامی که بخندیم به دانسان من و تو این نجا بتر که من و تو به یکی کن این نجا هم در این دن به به یکی نقش بر این خاک و برام نقش دگر در بهشت عبدی و شکرستان من و تو موسیقی موسیقی