کتاب دومگواه تاریخفصل ۱ - خدایان ، گورها و بتهاتمدن هنر زیستن در شهرهایی است که وسعتشان به اندازه ای است که کسی دیگری را نمی شناسد . شاید این تعریف دلنشین نباشد ، ولی تعریفی درست و مناسب است . ما فرض کرده ایم که سازمان اجتماعی به وجود آمده از ذهن دو ساحتی است که تمدن را ایجاد کرده است . در این فصل و فصل آینده میکوشم تا بدون پرداختن بیش از اندازه به جزئیات ، شواهدی از سراسر جهان کنار هم بگذارم [ تا نشان دهم که در واقع هر کجا و هر زمان که تمدن نخستین بار آغاز شد ، چنین ذهنیتی وجود داشته است . گرچه امروزه بحث درباره این موضوع بسیار است ، نظر نگارنده این است که تمدن ، همان گونه که در فصل پیش توضیح داده شد ، به گونه ای مستقل در مناطق گوناگون خاور نزدیک آغاز شد ، سپس در امتداد دره رودهای دجله و فرات به سوی آناتولی و دره رود نیل گسترش یافت ؛ پس از آن به سوی قبرس ، تسالی و کرت ، و کمی بعد تا اندازه ای به دره رود سند و فراسوی آن و به اوکراین و آسیای مرکزی نفوذ کرد ؛ سپس تا اندازه ای بر اثر نفوذ [ دیگر تمدنها و تا اندازه ای به گونه خودانگیخته ، در امتداد یانگ تسه [ گسترش یافت ؛ سپس به گونه ای مستقل در آمریکای مرکزی ، و همچنین تا اندازه ای بر اثر نفوذ [ دیگر تمدنها و تا اندازه ای مستقل در بلندیهای آند . در هر یک از این نواحی ، سلسله ای از پادشاهیهایی وجود داشت که همگی ویژگی هایی مشابه داشتند که با تسامح آنها را دو ساحتی می خوانم . گرچه قطعا پادشاهی های دو ساحتی دیگری نیز در تاریخ جهان وجود داشته اند ، شاید در کناره های خلیج بنگال یا شبه جزیره مالایا ، در اروپا ، مسلما در آفریقای مرکزی بر اثر نفوذ مصر و احتمالاً در میان سرخپوستان آمریکای شمالی ، طی دوره به اصطلاح می سی سی پی ، مطالب کشف شده درباره این تمدنها چنان اندک است که نمی توان از آنها برای بررسی فرضیه اصلی استفاده کرد . با در نظر گرفتن نظریه ای که توضیح داده ام ، می گویم که چند ویژگی بارز باستان شناختی تمدنهای کهن هستند که تنها بر این اساس می توان آنها را فهمید . این ویژگیهای خاموش ، موضوع این فصل اند و ویژگیهای تمدنهای ادبی ( دارای الفبا ) بین النهرین و مصر موضوع فصل آینده .