انسان‌ها و خرچنگ‌ها

نویسنده: ژوزوئه دو کاستروراوی: مسعود کرامتیساکنان روستایی در نزدیکی شهری در برزیل، مردمانی بسیار فقیر دارد. آنها در میان گل‌ولای باتلاق‌ها برای خود کلبه‌هایی چوبی و محقر به پا کرده‌اند و غذای عمده‌شان خرچنگ است، زیرا در آن ناحیه خرچنگ بسیار یافت می‌شود.دولت سعی می‌کند با توسعه‌ی این روستای کوچک مبارزه کند و جلوی ساخت کلبه‌های بیشتر را بگیرد، اما در میان ساکنان ده، پیرمردی افلیج به نام «کوسم» زندگی می‌کند که به‌نوعی رهبر مردم محسوب می‌شود. با تدبیری که کوسم می‌اندیشد، مردم بدون اینکه مأموران دولتی متوجه شوند، به‌ ساخت کلبه‌ها ادامه می‌دهند.یکی از بهترین دوستان کوسم «ژائو پائولو» است؛ پسربچه‌ای که برای او روزنامه می‌آورد و با او صحبت می‌کند و به داستان‌هایش گوش می‌دهد.مدتی بعد.....ژوزوئه دو کاسترو (۱۹۰۸–۱۹۷۳) پزشک، جغرافیدان و فعال برزیلی مبارزه با گرسنگی بود. او با کتابهای انقلابی مانند «جغرافیای گرسنگی» و «ژئوپلتیک گرسنگی» ثابت کرد گرسنگی ریشه در بی‌عدالتی اجتماعی دارد، نه عوامل طبیعی. به عنوان رئیس سازمان فائو و نامزد چندباره جایزه صلح نوبل، صدای محرومان جهان بود. پس از کودتای نظامی ۱۹۶۴ برزیل، تبعید شد و در فرانسه درگذشت. اثر «انسانها و خرچنگها» روایتی نمادین از فقر در زادگاهش، رسیف، است.