گزیده تذکرة الاولیاء

راوی: فاطمه رکنی , بهروز رضویاین کتاب دربردارنده‌ی مقدمه و ۷۲ باب است که هر باب به زندگی، حالات، اندیشه‌ها و سخنان یکی از عارفان و مشایخ صوفیه می‌پردازد و ذکر مکارم اخلاق، مواعظ و سخنان حکمت‌آمیزشان در این کتاب آورده شده ‌است.نخستین باب به حالات و سخنان «امام جعفر صادق(ع)» اختصاص یافته‌ است و باب هفتادودوم به «حسین بن منصور حلاج».به نظر مصحح کتاب «دکتر محمد استعلامی»، دست‌نویس‌های معتبر تذکرةالاولیاء تا قرن دهم هجری، شامل همین ۷۲ باب است، امّا پس از این قرن فصل‌های دیگری با عنوان «ذکر متأخران از مشایخ کبار» بر این کتاب افزوده شده که حالات و سخنان ۲۵ تن از عارفان قرن‌های چهارم و پنجم را دربردارد.در این کتاب از کسانی چون اویس قرنی، بایزید بسطامی، ابراهیم ادهم، رابعه عدویه، ابوحنیفه، شافعی، احمد حنبل و امام محمد باقر(ع) یاد شده ‌است.* درباره‌ی نویسنده:«فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری» مشهور به «شیخ عطّار نیشابوری» (۱۱۴۶ م/ ۵۴۰ ق – ۱۲۲۱ م/ ۶۱۸ ق) یکی از عارفان، صوفیان و شاعران ایرانی بلندنام در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد و در ۶۱۸ هجری به هنگام حملهٔ مغول به قتل رسید.شغل او که از پدر به ارث برده بود، عطاری به معنای داروفروشی و طبابت بود. انقلاب حال عطار در همان هنگام که از راه پزشکی و داروفروشی به خدمت خلق سرگرم بود، دست داد و او که در طی سالیان، سرمایه کثیری از شعر و ادب اندوخته بود، اندیشه‌های عرفانی خود را به نظمی روان و دل‌انگیز درآورد.آثار عطار عبارت‌اند از: دیوان اشعار، مجموعه رباعیات موسوم به مختارنامه، اثری گران‌قدر به نثر، به نام تذکره‌الاولیا و مثنوی‌های مصیبت‌نامه، الهی‌نامه، اسرارنامه و منطق‌الطیر.