سفرهای گالیور

راوی: کسری کیانی , مهشید دشتیاین کتاب که شرح سفرهای یک پزشک دریایی به نقاط مختلف جهان است، نقدی بر آداب و رسوم کهنه و احمقانه‌ی دوران خود دارد. از این شاهکار ادبیات کمدی، تابه‌حال بارها اقتباس‌های سینمایی، تلویزیونی و انیمشین صورت گرفته است.درباره‌ی کتاب«سفرهای گالیور» سفرنامه‌ی ناخدا «لموئل گالیور» به سرزمین‌هایی عجیب‌وغریب در جای‌جای جهان است. او که یک پزشک دریایی آموزش دیده است، در کشتی مشغول دریانوردی است؛ اما زمانی که کشتی‌اش غرق می‌شود به سرزمین لیلی‌پوت می‌رسد. در این سرزمین اندازه‌ی بدن افراد، یک دوازدهم آدم‌های عادی است و به همین دلیل کشورشان هم حسابی کوچک است. گالیور آنجا مانند یک غول بزرگ به نظر می‌رسد.سفر بعدی او به سرزمین براب دینگانگ‌هاست: این‌جا، اندازه‌ی افراد دوازده برابر جثه‌ی آدم‌های عادی است و حالا گالیور در میانشان حسابی کوچک و ریزه‌میزه به چشم می‌آید!او در سومین سفر خود هم به سرزمین‌ شگفت‌انگیزی می‌رسد و سفر چهارم و آخرش، جایی است که به دست اسب‌هایی خردمند و نجیب اداره می‌شود. اسب‌هایی که آن‌ها را «شیهه‌کش» می‌نامند. گالیور دوست دارد همان‌جا بماند، اما...درباره‌ی نویسنده«جاناتان سویفت» زاده‌ی ۳۰نوامبر۱۶۶۷ و درگذشته‌ی ۱۹اکتبر۱۷۴۵، طنزپرداز، مقاله‌نویس، رساله‌نویس سیاسی (ابتدا برای حزب ویگز، و بعداَ برای حزب توریز)، شاعر، و روحانی آنگلو-ایرلندی بود که سرکشیش کلیسای جامع سن‌پاتریک دوبلین شد.سویفت به‌خاطر آثاری همچون سفرهای گالیور، پیشنهاد فروتنانه، یادداشت‌هایی به استلا، نامه‌های دریپیر، نبرد کتاب‌ها، برهانی علیه لغو مسیحیت و حکایت وان مشهور است. دانشنامه‌ی بریتانیکا او را برجسته‌ترین طنزپرداز نثرنویس به زبان انگلیسی معرفی کرده است.سویفت در ابتدا آثار خود را با نام‌های مستعاری همچون، لموئل گالیور، آیزاک بیکرستف، ام بی دریپیر، و یا گمنام منتشر کرد. سبک نوشتاری طعنه‌آمیز و خشک او باعث شده که چنین طنزی به‌عنوان طنز «سویفتی» شناخته شود.«جان راسکین» منتقد هنری دوره‌ی ویکتوریا از جاناتان سویفت به‌عنوان یکی از سه شخصیتی در تاریخ نام برد که بیشترین تأثیر را روی او داشتند. همچنین «جرج اورول» او را یکی از نویسندگانی می‌داند که بیش از همه موردتحسینش بود، با اینکه تقریباً درمورد هر موضوع اخلاقی و سیاسی با او مخالفت داشت.