گاهی مشکل ما کمبود انگیزه نیستخاموش کردن بخشی از وجودمونه که میخواد رشد کنه.وقتی خودشکوفایی درون ما سرکوب بشه، ممکنه خودش رو با رفتارهایی نشون میدهریشهی رشد، همیشه ازیه درد شروع میشهاما اگه این درد از ظرفیت ما بزرگتر بشه، به جای ساختن ما، میتونه ما رو غرق کنه.شاید یکی از عمیقترین انگیزههای ما برای خودشکوفایی این باشه:اینکه دیگه مجبور نباشیم همون دردهای قدیمی رو بارها تجربه کنیم.
اگر پخش یا دانلود این قسمت خراب است، به مدیر اطلاع دهید.
استعمار یا استبداد؟ انتخاب یا اجبار؟
همهمون یه جاهایی کم میاریم... یه جاهایی دلمون میخواد بیخیال همهچی بشیم.ولی تابآوری یعنی همون لحظهای که فکر میکنی دیگه نمیتونی، یه نفس عمیق بکشی و فقط یک قدم دیگه برداری.قرار نیست همیشه حالت خوب باشه یا همیشه قوی…
بعضی وقتا انقدر دلمون میخواد یه اتفاق خوب بیفته که هر چیزی رو به نفع خودمون تفسیر میکنیم...ردفلگها رو نمیبینیم، به خودمون میگیم «حتماً درست میشه» و تا وقتی همهچیز خراب نشده، باورمون نمیشه اشتباه میکردیم.
چند بار شده برای اینکه کسی ناراحت نشه، به خودت «نه» بگی؟خیلی از ما فکر میکنیم اگر درخواست دیگران را رد کنیم، آدم بد، خودخواه یا بیادبی هستیم. اما واقعیت اینه که نگفتنِ نیازها و احساسات، بیشتر از هر چیز به خودمون آسیب…
چهار مرحله رهایی از غم و اندوه